Φράση που βαρέθηκα να ακούω/διαβάζω τελευταία. Κανείς δεν είπε ότι είναι ΟΛΟΙ οι άντρες δολοφόνοι, ή κακοί ή κακοποιητές. Αλλά μερικοί, είναι. Οι άλλοι, οι καλοί, παρακαλώ να σεβαστούνε τις καταστάσεις (=τα θύματα…) και να κάνουν τουμπεκί.

«Εσείς οι γυναίκες μισείτε εμάς τους άντρες», «Εσείς οι γυναίκες το έχετε παρακάνει», «Εμείς οι άντρες δεν είμαστε όλοι κακοί», «Εσείς οι γυναίκες το παίρνετε πολύ προσωπικά».

ΠΑΡΑΚΑΛΩ; Να μην το πάρουμε προσωπικά όταν από την αρχή του 2021 έχουνε χάσει τη ζωή τους 5 γυναίκες ήδη; Λέω για αυτές που ξέρουμε, που γράφτηκε και παίχτηκε παντού το δράμα τους, αυτές που έγιναν επώνυμες μετά θάνατον επειδή κάποιος όχι-καλός άντρας τις έπνιξε, τις πυροβόλησε ή τις πέταξε από βράχια αφού τις έδειρε.  Σίγουρα υπάρχουν άλλες 5 για τις οποίες δεν μάθαμε τίποτα, και άλλες 50, που τη γλύτωσαν παρα τρίχα, που ξέφυγαν από του χάρου τα δόντια χάρη στην καλή τους τύχη, τις συγκυρίες ή την παρέμβαση τρίτων.

Το ότι γράφονται και παίζονται παντού αυτά τα δράματα είναι το μόνο θετικό: όχι επειδή κάποιοι μελλοντικοί γυναικοκτόνοι μαζεύουν το ζωνάρι τους και σκέφτονται «Ας μη τη φάω τώρα τη γυναίκα/αδερφή/σύντροφο/κόρη μου, ας περιμένω να κοπάσει το αντι-γυναικο-κτονικό ρεύμα και αργότερα τηνε σφάζω στο γόνατο», αλλά επειδή το Κοινό, όλοι εμείς κι εσείς μαζί, το Κοινό είναι πιο υποψιασμένο. Θα αντιδράσει αν ακούσει φωνές. Το ότι οι φωνές είναι πάντα γυναικείες, καταρρίπτει αμέσως-αμέσως το επιχείρημα «όλοι οι άντρες δεν είναι κακοί»: το ξέρουμε, ακόμα κι εμείς οι φεμινίστριες έχουμε γιούς και αδερφούς, έχουμε άντρες στη ζωή μας για τους οποίους θα βάζαμε το χέρι μας στη φωτιά, δεν είναι όλοι οι άντρες κακοί – αλλά τι σχέση έχει αυτό; Τι σημασία έχει; Γιατί αναφέρεται κάθε τόσο, λες και αλλάζει τα δεδομένα, που δεν τα αλλάζει;

Τα δεδομένα είναι: στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η 1 στις 3 γυναίκες θα κακοποιηθεί από τον σύντροφό της, οι μισές γυναικοκτονίες διαπράττονται από  σύντροφο/σύζυγο, και τέλος το 55-95% των γυναικών-θυμάτων ενδο-οικογενειακής βίας δεν καταγγέλει ποτέ τον κακοποιητή. Όλα αυτά, στην Ευρώπη – φανταστείτε τι γίνεται στον Τρίτο Κόσμο, ή σε χώρες στις οποίες η γυναίκα θεωρείται αντικείμενο. Στην ίδια Ευρωπαϊκή Ένωση κάθε χρόνο 2.600 γυναίκες πέφτουν θύματα ενδο-οικογενειακής βίας. Δολοφονούνται κατά μέσο όρο 50 γυναίκες την εβδομάδα από σύντροφο/σύζυγο….

Οι δολοφόνοι είναι άντρες. Και μάλιστα αγαπημένοι άντρες των θυμάτων, συνηθέστερα σύντροφοι, σπανιότερα πατεράδες, αδερφοί ή ξάδερφοι. Ο απειλητικός δολοφόνος που ξεπηδάει από τις σκιές δεν είναι ο Φρέντυ Κρούγκερ, δεν είναι ένας ξένος, άγνωστος κακοποιός, είναι ο άνθρωπός σου, συγγενής, ο δικός σου άντρας, όταν είσαι γυναίκα.

Δεν είναι όλοι οι άντρες δολοφόνοι αλλά κάποιοι, είναι. Και πρέπει να τιμωρούνται σκληρά, όχι με 5 και 7 χρόνια φυλάκιση-Χίλτον-κρουασάν-για-πρωινό, αλλά με κανονικές ποινές, ισόβια. Ο άντρας που σκότωσε μία γυναίκα και «την έβγαλε στον αφρό», μόλις βρει την ευκαιρία θα σκοτώσει ξανά, άλλη γυναίκα, και θα την βγάλει πάλι στον αφρό. Θα δώσει το παράδειγμα σε αναλόγου φυράματος, σε τελευταίους, σκουληκοειδείς άντρες να κάνουν τα ίδια – με το σκεπτικό «σιγά, σε 5 χρόνια θα είμαι έξω, ας την πετάξω από το μπαλκόνι την καριόλα να την ξεφορτωθώ να ησυχάσω». Σκοτώνοντας την γυναίκα/φίλη/σύντροφό σου γλυτώνεις ένα σωρό τραβήγματα, συν τα έξοδα του διαζυγίου. Συμφέρει, έχεις εξασφαλισμένο φαγητό και ύπνο για μια πενταετία, και μετά είσαι τζάμι. Βγαίνεις στην κοινωνία τσίλικος, σα να μη τρέχει τίποτα.

Θέλω να καταλήξω ότι όχι, δεν είναι κακοί όλοι οι άντρες αλλά οι κακοί, οι δολοφόνοι, πρέπει να μένουν στη φυλακή για πάντα. Καμιά γυναίκα δεν μισεί τους άντρες, καμιά γυναίκα δεν λέει «σφάχτε τους όλους!» Λέμε τιμωρήστε τους κακούς άντρες. Μια και δεν μπορούμε να το κάνουμε εμείς οι γυναίκες από μόνες μας – χρειαζόμαστε βοήθεια από το Κράτος και τη Δικαιοσύνη. Οπότε, μη μας λέτε πράγματα που ξέρουμε κι εμείς κι εσείς, βοηθήστε να αλλάξουν προς το καλύτερο τα τραγικά που συμβαίνουν σε βάρος των γυναικών, και που ξέρετε ότι συμβαίνουν. Μη κάνετε τους ανήξερους, όχι, δεν εννοούμε εσάς που είστε αδερφός, μπαμπάς, γιος ή φίλος μας, ή έστω καλός άνθρωπος. Εννοούμε τους άλλους, που θα έπρεπε να είναι στη φυλακή αλλά δεν είναι. Συνεννοηθήκαμε; Ή να βάλουμε τις φωνές; Μας ακούτε τουλάχιστον όταν φωνάζουμε ή τζάμπα χτυπιόμαστε…;       

Total
9
Shares

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *